The Croods (2013) OCR 23.976 fps runtime 01:38:36
อรุณเบิกฟ้า สัญญาณการเริ่มต้นใหม่
ความหวังที่จะมีวันพรุ่งนี้ ที่ดีกว่าเมื่อวาน
แต่ความหวังนั้นฉันไม่มี ฉันชื่ออี้ป
และนี่แหละครอบครัวฉัน..ตระกูลครู้ดส์
เห็นชุดหนังสัตว์ กับหน้าผากลาดแล้ว ยังดูไม่ออก.. บอกให้ เราเป็นคนถ้ำ
กี่วันๆ เราก็อยู่ในถ้ำ...มืดตึ๊ดตื๋อ
คืนผ่านไปแล้ว... วันผ่านไปเล่า
ใช่เลย! บ้านเราแสนอบอุ่น!
ไปข้างนอก เราก็วิ่งสู้ฟัดล่าอาหาร ในโลกที่อยู่ยากขึ้นทุกวัน
และฉันดิ้นรนเพื่อให้รอดพ้นครอบครัวฉัน
แถวนี้เหลือเราบ้านเดียว เมื่อก่อนเคยมีเพื่อนบ้าน
ตระกูลก็อตส์... โดนแมมมอธตื้บตาย
ตระกูลฮอคส์...งูยักษ์ม๊วบเข้าท้อง
ตระกูลเอิฟส์...ยุงกัดตายซะแน่ะ
ตระกูลธร็อกส์...เป็นไข้ตายซะงั้น
ตระกูลครู้ดส์เรานี่แหละ ที่ตายยาก
ตระกูลครู้ดส์ รอดได้ก็เพราะพ่อนะ
พ่อเข้มแข็งวินัยจ๋า รักษากฎเป๊ะ
จารึกเด่นเป็นสง่าบนผนังถ้ำ
"ของใหม่ไม่ดี, สอดรู้สอดเห็นไม่ดี"
"ออกไปร่อนกลางคืนไม่ดี" อะไรสนุกล่ะก็ ไม่ดีไปหมดเลยอ้ะ
ขอต้อนรับสู่โลกของฉัน!
แต่นี่คือเรื่องราว ของการพลิกความเซ็ง เป็นความบรรเจิด
ตอนนั้นเรายังไม่รู้หรอกว่า โลกของเรา..
กำลังจะถึงกาลอวสาน
และกฎบนผนังถ้ำ ก็ปกป้องเราไม่ได้เลย
รอพ่อส่งซิ๊กเรียกก่อนสิ อี้ป?
ต๊ะเอ๋!
โอ๊ยๆ ๆ โธ่!
โฮ้ยยยย ซุกหัวอยู่ในถ้ำนานเป็นชาติ
3 วันเองเป็นชาติซะที่ไหน
ที่นี่แหละ เพราะอยู่กับคนบ้านนี้
อี้ป จะลงมาได้รึยังเนี่ย? ดราม่าควีนตลอดเลยนะ
ไม่ๆ ๆ ไม่เอา แซนดี้ กลับมานี่
ห้ามลืมสัญญาณนะ เด็กดีต้องรอพ่อส่งซิ๊ก, อั้กก้า
ฉันตามแซนดี้กลับมาแล้ว คุณค่อยส่งซิ๊กละกัน
ได้ไงล่ะ ก็ออกมากันหมดแล้ว!
ผมยังรอซิ๊กจากพ่ออยู่ฮะ
ไม่ต้องแล้ว ธั้งค์ ออกมาเลย
ถ้าไม่ส่งซิ๊ก ผมจะรู้ได้ไง ว่าคุณเป็นพ่อตัวจริง?
ซิ๊กไม่ได้บอกว่าเป็นพ่อ
มันบอกให้รู้ว่าพ่อ ยังไม่โดนตัวอะไรลากไปกิน
แล้วเสียงตัวอะไรๆ ที่พ่อชอบทำล่ะ? มันจะไม่ชวนงงเหรอ?
ไม่รู้ล่ะ ผมจะรอซิ๊กจากพ่ออ้ะ
แม่ เราจะไปกันแล้ว
แม่?
ยังไม่ตายจ้า
ก็ยังเช้าอยู่นี่
แกก็ยังอ้วนอยู่นี่
จัดทัพออกล่าอาหาร!
ขอดูแอ็คชั่นคนถ้ำจัดเต็ม ยามรบเราว่องไว!
อึกทึกครึกโครม! เราจู่โจมเป็นครอบครัว!
ท่องขึ้นใจ "กลัวไว้ก่อนพ่อสอนไว้!"
"เดอะ ครู้ดส์"
ลั้นลา.. เช้า.. เขมือบ
วันนี้เวรใคร?
งั้นโยนหัวก้อย เสี่ยงทายกายสิทธิ์!
หัว!
หาง! ธั้งค์นำศึก.. อี้ป เข้าที่
เอาล่ะ ธั้งค์
ไป!
เอามันสิ ธั้งค์
ลูกชายพ่อเจ๋ง เอาไปที่ถ้ำเลย!
ปล่อยอีหนูเลือดเดือด!
จับตัวพวกมัน แซนดี้ เร็ว
อัดมันให้อยู่นะแม่!
หญิงชราเสียที! อี้ป กู้ศักดิ์ศรียายด้วย!
ขอบใจแก
อี้ป!
ลูกโด่ง!
พ่อฮะ กินได้รึยัง
รอถึงบ้านก่อนดีกว่า
อี้ป ถึงเวลาใส่เบรค!
อี้ป!
- ใครหิวเอ่ย? - เจ๋งป้าด พ่อเราเก่งซู้ด!
เอาไปเลยธั้งค์ 1 จุ๊บ
- โทษฮะพ่อ - กินแบบจุ๊บๆ นะคืนนี้
ช่างเหอะ ไม่หิว พ่อเพิ่งกินอาทิตย์ที่แล้ว
แดดเหลือ 2 ขีดแล้ว!
มา ครู้ดส์ทุกคน เข้าถ้ำๆ ๆ
ให้ว่อง ให้ว่อง รู้นะความมืดพาความตายมา
จันทร์เต็มดวง คืนนี้ต้องอาบน้ำ
- ข้าเผ่นล่ะ! - แม่ก็ต้องอาบด้วย
ข้าไม่ยอมเสีย ชั้นปกป้องผิวของข้าหรอก
แม่ ตัวแม่มีแต่มดนะ
เห็นมั้ย? แซนดี้ยังไม่เห็นดื้อเลย
อี้ปยังอยู่ข้างนอกเหรอ?
เธอก็รู้ ลูกไม่ชอบอยู่ถ้ำ กรั้ก
พรุ่งนี้มาใหม่นะดวงอาทิตย์
ทำไมลูกไม่ชอบถ้ำนะ? อยู่สบายออก
มันก็มืดๆ นะกรั้กนะ
ไม่ได้มืดอะไรมากมาย
อี้ป!
อี้ป?
มาเร็ว พ่อต้องปิดปากถ้ำ
อี้ป!
รู้แล้ว ๆ
ลงมาสิ
อี้ป! ลงมาเร็ว!
- เกือบไปแล้ว - หนูระวังอยู่ หนูปลอดภัยน่า
- ลูกขึ้นไปทำอะไรบนนั้น อี้ป? - หนูไม่รู้
- ลูกมองหาอะไร - เปล่า
- แล้วขึ้นไปทำไม? - หนูไม่รู้
แล้วทำไมไม่รู้?
เลิกหาเรื่องใส่ตัวได้แล้ว
หัดกลัวแล้วเราจะรอด อี้ป กลัวไว้ก่อนพ่อสอนไว้
มันเพื่ออะไรกันเหรอ?
อะไรนะ?
ทำไมเราต้องอยู่ถ้ำ? หลบซ่อนไปเพื่ออะไร?
การเอาตัวรอด ไม่ใช่ความสนุก
ไม่มีอะไรสนุกซักอย่าง
- จะลงมาได้รึยัง? - กรั้ก
- อี้ป - กรั้ก!
- ว่าไง - ถอยน่า!
- ฉันรู้ ฉันแค่.. - ไม่เอาน่า
ฉันไม่เข้าใจ ทำไมอี้ปต้องมีที่ส่วนตัว
- ฉันอยากได้คำตอบ - ลูกกำลังใช้ความคิด
ลูกต้องการพื้นที่ส่วนตัว
คิดอะไร? จะคิดอีกนานมั้ย?
ถามจริงเหอะ? เดี๋ยวนี้ลูกไม่ฟังฉันพูดเลย!
เห็นมั้ย? ลูกฟังอยู่
ถ้าลูกไม่อยากตาย ลูกต้องทำตามกฎ
เปลี่ยนเป็นนิทานมั้ย? อี้ปชอบฟังนิทาน
ไอเดียดี เรามาฟังนิทานกันมั้ย?
เอาฮะ เล่านิทาน
เอาล่ะ มาขอยืมก่อน? ขอบใจ
อี้ป ตัวโปรดของลูกน๊า..
เลิกเล่นมาตั้งหลายปีแล้ว
คืนนี้เราจะมาฟังนิทาน เรื่องหมีน้อยคริสปี้
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหมีน้อยตัวหนึ่ง
คริสปี้อยู่รอดปลอดภัย เพราะเชื่อฟังพ่อ
ใช้ชีวิตกับสิ่งที่คุ้นเคย ความมืดและความกลัว
เธอจึงมีความสุขดี
แต่คริสปี้ มีจุดอ่อนร้ายแรงอยู่อย่าง
เธอเป็นหมีที่แบบว่า.. อยากรู้อยากเห็น
- กรั้ก - ใช่ ใช่
แล้ววันหนึ่ง ขณะเธออยู่บนต้นไม้
หมีน้อยความคิดซุกซน ก็ปีนขึ้นไปบนยอดไม้
และไม่ช้าไม่นาน เมื่อเธอปีนขึ้นถึงยอดไม้
เธอได้เห็นของแปลกใหม่แล้วก็.. ตาย!
- ตายเลยเหรอ? - ใช่!
สีหน้าช็อคก่อนตาย ยังค้างอยู่บนใบหน้า
ตอนจบเหมือนเดิมทุกวี่ทุกวัน
ผมซึ้งแล้วพ่อ ผมจะขอจำเจ ไม่ลองของใหม่
คิดถูกแล้วธั้งค์
เอาละ ทุกคนลับฟันแล้วมานอนก่ายกัน
จะขาดใจ
นายพูดได้
อ้าว ฉันก็เป็นคนเหมือนเธอ
เหมือน.. แต่ไม่เป๊ะ
พอเลยๆ ๆ
เฮ้ๆ ๆ
อย่าเล่นงี้สิ..
มันจั๊กกะดุ๋ย
เฮ้ๆ ๆ เฮ้!
เงียบสิ!
ฉันแอบหนีออกมาข้างนอกนะ
อี้ปหายไป
อะไรนะ? กรั้ก!
รอในถ้ำนะ
แม่เจ้า! เธอนี่หญิงเหล็กแท้ๆ
นี่ อย่า! ของฉันนะ!
- รอเดี๋ยวก่อน - อย่า!
- เดี๋ยวมันตาย! ฉันแก้ได้! - ฉันจับมันได้!
ขอร้องล่ะ!
ฉันเกลียดความมืด
ติดขึ้นมา ขึ้นมาๆ ๆ
นายสั่งมันได้เหรอ?
ใช่ คล้ายๆ แบบนั้น
ดวงอาทิตย์ใช่มั้ย?
ไม่ใช่ๆ ๆ นี่ไฟ
หวัดดีจ้ะไฟ
มันไม่มีชีวิตซะหน่อย
เมื่อกี๊นายบอกว่า มันจะตายไง
ขอโทษที
มันมาจากที่เดียวกับนายเหรอ?
เปล่า ฉันทำมันขึ้นมา
- ทำให้ฉันบ้างสิ - โอเค
ทำสิ!
มันไม่ได้ออกมาจากตัวฉัน
ทำสิ ทำมาเลย!
เธอใช้กำลังบ๊อยบ่อย
นายตายแล้วเหรอ?
ถ้านายตาย ฉันขอไฟนายได้มั้ย?
ปั๊ม!
เฮ้ย เย็นนะเฟ้ย!
คิดงั้นเหรอ? หูฟังเปลือกหอย.. ทำงาน
ฉันเห็นด้วย
แม่เสือ เราต้องเผ่นกันแล้ว
ฉันไม่รู้จักนายด้วยซ้ำ
ฉันชื่อกาย
กายเหรอ?
นี่เจ้าเบลต์ เป็นพ่อครัว เพื่อนคุย ไกด์นำทาง
แล้วก็ดึงกางเกงไม่ให้หลุด
อะไรคือกางเกง?
เธอเป็นใครเนี่ย
อี้ป
ฉันจะอธิบายนะ อี้ป โลกกำลังจะแตก
ว่าไงนะ?
ฉันเรียกมันว่า "อวสาน"
นายรู้ได้ไง?
ฉันเคยเห็นน่ะ มันจะมาแนวนี้นะ
เริ่มจากแผ่นดินสะเทือน แตกเป็นหลุมใหญ่ แล้วทุกอย่างก็ตกลงไป
ไฟไหม้ ลาวาเดือด
ฉันไม่อยากโอเว่อร์หรอกนะ แต่..
เชื่อฉันสิ พื้นดินที่เรายืนอยู่เนี่ย จะหายไปหมด
เราต้องขึ้นไปอยู่ที่สูง มีภูเขาลูกหนึ่งทางนั้น
ทางรอดเดียวของเรา
มากับฉันสิ
ไม่ได้หรอก
ก็ตามใจ
เอ้านี่นะ
ถ้าเธอไม่ตาย.. เป่าเรียกฉันนะ
ขอบใจนะ
อ้าวหาย?
เฮ้ย!
พ่อ!
เจ็บตรงไหนมั้ย ตัวอะไรจับลูกมา?
เปล่า หนูออกมาเอง
ลูกทำ.. อะไรนะ?
พ่อ ฟังหนูอธิบายก่อน
พ่อไม่ยอมให้หนูพูดเลย
ลูกถูกกักบริเวณ!
เฮ้!
อี้ป!
แม่
กรั้ก เกิดอะไรขึ้น?
รู้มั้ยตอนนี้ฉันโกรธมาก โกรธจนทนพูดกับลูกไม่ได้
อี้ป?
แม่จะต้องไม่เชื่อแน่ หนูเจอของใหม่ล่ะ!
ของใหม่!
ของใหม่เป็นปัญหาใหญ่!
เดี๋ยวๆ!
อี้ป.. อยู่กลางวง ครู้ดส์ขาตั้งสู้!
- มันไม่ได้แย่ - ของใหม่แย่ทุกที
ไม่นะ เขาดี
ห๊ะ ว่าไงนะ? เขาเหรอ?
ทีแรกหนูนึกว่าเขาเป็นหมูป่า ที่ไหนได้ กลายเป็นผู้ชาย
แปลกสิงั้น
เคยเจอแต่คนกลายเป็นหมู
อี้ปมีแฟนเป็นหมู อี้ปมีแฟนเป็นหมู!
มีผู้ชายจริงๆ นะ
โอเค จะเรียกเขามาให้ดู
บ้าคลั่งอะไรกันนะเนี่ย?
มันอันตราย
มันเป็นของสวยงาม!
อยากเห็นอันตรายจริงใช่มั้ย? จัดให้!
ตะหมูกเค้านะ!
พอแล้วนะอี้ป!
เราจะกลับไปที่ถ้ำ..
และลูกจะต้องอยู่ในนั้นจนกว่าจะแก่ เอ่อ..
แร้งทึ้ง!
อะไรนะ!
พ่อขังหนูตลอดไปไม่ได้หรอก!
เขาบอกว่า แผ่นดินจะสะเทือน
เข้าไปในถ้ำ!
ไป!
ระวัง!
หยุด!
ทุกคนปลอดภัยนะ?
จ้ะ
กรั้ก ถ้ำเรา..
พังหมดแล้ว
ไม่นะ
ทุกคนต้องมาดูอย่างแรงเลย
เราไปที่นั่นกัน!
ไม่ๆ ไม่มีใครไปไหนทั้งนั้น
เจ้าหนุ่มนั่นพูดว่ายังไงอีก?
กรั้ก?
หน้าลุย หน้าลุย!
ลุย!
1, 2, 3, 4, 5..
6
เราอยู่ที่ไหนเนี่ย?
ไม่รู้สิ ไม่แน่ใจ
ข้างล่าง
ต่ำกว่าพื้นดิน
แต่ที่แน่นอนคือ.. เรากลับไปทางเดิมไม่ได้
แซนดี้ มีอะไรลูก?
ไม่ๆ ๆ เดี๋ยว กลับมา แซนดี้!
เราอยู่กลางที่เปิดโล่งไม่ได้
เราต้องหาถ้ำ
เอาละ ก้าวตามรอยเท้าพ่อ
โอเค เงียบกริบเลยนะ
ขออย่ามีไอ้บิ๊กเบิ้มตัวไหน รู้ว่าเรามาเลย
หยุด..
เดินได้
หยุด
เดินได้
หยุด!
หยุด
เดินได้
หยุด
พ่อฮะ
ขอเคลียร์ชัดๆ นะ ถ้ำใหม่เรา ต้องหาแบบเดิมเลยมั้ยฮะ?
ถ้าเป็นผมนะ.. ผมแค่พูดเฉยๆ นะ
ถ้าเป็นผม ผมจะเลือกถ้ำ..
ผมจะเลือกถ้ำเล็กลงหน่อย 300*
หยุด
พ่อ?
พ่อจัดการมันเอง
เอาเลยพ่อ! เอามันให้ตาย! เอามัน!
พ่อต้องซัดจนมันเหนื่อยตาย..
มันเสร็จแน่..
สะใจข้าจริงจริ๊ง!
พ่อ ผมนึกออกละ
อย่าเอาหน้าไปชนหมัดพวกมัน
กรั้ก สนุกพอรึยัง เราจะได้ไปต่อ
รู้ไว้ซะ! แกผ่านฉันไม่ได้หรอก!
ขึ้นต้นไม้ๆ ๆ!
ถ้ำ!
ไปที่นั่น!
เร็ว! เข้าไปหลบข้างใน
ดูสิถ้ำนี้มีลิ้นด้วย เจ๋งเป้ง!
โอเค
เอาล่ะ 1, 2, 3, 4, 5, 6
และ 7
ถ้าเรานับน้องเหมียว เขี้ยวสังหารด้วยนะ
ฮ่า! มันกลัวความมืด!
เอ๊ะ เราก็กลัวความมืดนี่
ครู้ดส์ขาตั้งสู้!
อี้ป!
- คนถ้ำ! - คนถ้ำเหรอ?
ถอยมานี่! คนถ้ำป่าเถื่อนเหมือนสัตว์ป่า
- เห็นหน้าผากแบนลาดมั้ย? - เห็น
ฟันซี่โตเบ้อเร่อเท่อ?
ใช่
ขนรุงรังเต็มตัว
ตัวนั้นมีหางด้วย
ใช่
เอาละหลับตานะ ฉันต้องฆ่าให้หมด
ไม่ได้! พวกเขาเป็นครอบครัวของฉัน
อะไรนะ?
ในมือเขามีดวงอาทิตย์!
ไม่ใช่ๆ นี่คือ "ไฟ"
มันมาจากไหนเหรอ?
เขาทำมันขึ้นมา
ทำให้ฉันสิ!
มันไม่ได้ออกมาจากตัวเขา
ทำสิ.. บอกว่าให้ทำ!
บ้าพลังเหมือนลูกสาวไม่มีผิด
ยอดมาก! กระดูกเขาหักแล้ว
อุ๊ยน่ารัก ลูกดวงอาทิตย์น้อย
ถอยมาห่างๆ เราไม่รู้ว่ามันต้องการอะไร
ทุกคนจะรอตรงนี้ ให้ดวงอาทิตย์กลับมาขึ้นฟ้า
และพรุ่งนี้เราจะหาถ้ำใหม่
และทำเหมือนว่า วันนี้ไม่เคยเกิดขึ้น
สนุกใช่มั้ยล่ะอี้ป?
อี้ป อย่าไปโดนตัว
มันผ่านที่ไหน อะไรมาบ้างก็ไม่รู้
พ่อ แซนดี้ไล่กัดไฟ
อย่านะแซนดี้ ไฟไม่ใช่ของเล่น
หนูน้อยน่ารักจังเลย
เฮ้ ถอยออกมา
อย่าๆ ๆ ๆ ๆ เดี๋ยว
มันชอบฉันแฮะ
เฮ้ย! ลอบกัดซะงั้น!
ธั้งค์ เข้าไปซ่อนในพงหญ้าแห้งสูงๆ น่ะ!
อย่าฆ่ากันเลย ฉันเพิ่ง 9 ขวบเอง
มันรุมกัดฉันอ้ะ!
ลูกไฟเกิดใหม่เต็มเลย
หวัดดี
พ่อเธอพยายามจะฆ่าฉัน
ใช่ ฉันไม่ยอมให้เขาทำหรอก
อดทนไว้ลูก กลับมานี่!
อย่าทำฉันเลย หยุดที! ปล่อยฉันไป!
ออกไป ไป ไป!
เอานี่ไปกิน ไอ้เด็กบ้า!
ไม่ อย่ามาโดนตัวฉันนะ!
ตายซะ!
ข้าชนะ!
ถ้าคุ้นเคยกันแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้น่ากลัว
พวกเธอเป็นใครกันเนี่ย
ขอโทษด้วยนะ
พวกเราตระกูลครู้ดส์!
เธอเป็นใครล่ะ?
กาย
หวัดดีกาย
ว้าว!
เหมือนมาจากเวทมนตร์
หอมเหมือนอาหารด้วย
ไม่ๆ กินไม่ได้ มันเป็นของใหม่
ยังไม่ตายจ้า!
เร็วเข้ารีบกินตุนไว้
เฮ้ กายอยู่ไหนนะ?
ไม่นะ!
จะไปไหนเหรอ?
ไปภูเขา? ขึ้นที่สูง? วันโลกแตก? ลืมแล้วเหรอ?
มันผ่านไปแล้วไง ถล่มถ้ำเราซะพัง
ไม่ นั่นเป็นแค่จุดเริ่มของตอนอวสาน
มันจะมีอวสาน แล้วก็อวสานอีกน่ะ
อี้ป ปล่อยมันลงไป
เราปล่อยเขาไปไม่ได้!
ถ้าเราหาถ้ำไม่ได้ก่อนอาทิตย์ตกล่ะ?
ถ้าต้องไปอีกหลายวันล่ะ?
แล้วถ้านกยักษ์กลับมาล่ะ?!
เราต้องพึ่งไฟของเขานะ ไอ้งั่ง!
ได้ แกอยู่ไปจนกว่าเราจะหาถ้ำได้
อะไรนะ? ไม่ ฉันไม่ร่วมคาราวานนี้!
อยากอยู่ที่นี่ก็อยู่กันไป ปล่อยฉันสิ
ฉันมีความฝัน
มีภารกิจ มีเหตุผลที่จะมีชีวิต!
ฝันไปเถอะย่ะ
ฉันมีไอเดียอย่างนะ
เราไปภูเขาลูกนั้นกัน
ไกลเกินไป
พ่อฉันปักใจ อยู่กับถ้ำนั่นแหละ
มันมีถ้ำบนภูเขา
เคยไปมาแล้วเหรอ?
ก็มันเป็นภูเขา
ภูเขาปลอดภัย ภูเขามีถ้ำ
มีน้ำ มีไม้
แม่ได้ยินมั้ย? ผมจะมีไม้เป็นของตัวเอง!
ใช่ ไม้กับถ้ำ ถ้ำกับไม้
ไม้เยอะเป็นบ้า ไปกันเลย!
เงียบน่า!
ไอ้ตัวนั้นมันเพี้ยน
อย่าๆ ๆ อย่าปรี๊ดแตก แซนดี้
นั่นคือเบลต์น่ะ
พ่อตัดสินใจแล้ว
เราจะไปที่ภูเขาลูกนั้น
อย่าถามว่าทำไม สัญชาตญาณบอก
พ่อรู้สึกว่ามันใช่
ไม่รู้สิ กรั้ก เราไม่เคยเดินไกลขนาดนั้น
เท้าผมท้อแท้แล้วนะฮะ
ข้าได้แก่ตายกลางทางแหงแซะ
งั้นไปกันเลย
ปัดโธ่ ลองคิดดูซิ
คนบ้านเราสามัคคี เดินมาราธอนข้ามประเทศ?
ทั้งคืนทั้งวัน เรามีเราไง
เล่านิทาน หัวเราะกันฮ่าฮ่า
ครอบครัวรักใคร่ ใกล้ชิดกว่าเดิม!
เอามันออกไป!
ถ้าไม่อยากมีเรื่องกับน้อง อย่าจ้องตาเค้า
หนีบมันไว้กับตัวสิ แขนใหญ่บั้กฟาดมาได้!
สนุกเนอะ? เราเดินทางกันเป็นครั้งแรก
อย่าผลักสิ เดี๋ยวกระชากลิ้นออกมาเลยนี่!
จะให้พ่อสั่งเลี้ยวกลับมั้ย? เอามั้ย?
พ่อสั่งเลี้ยวกลับ เดี๋ยวนี้เลยยังได้!
พ่อฮะ ผมปวดชิ้งฉ่อง!
- อั้นไว้ ลูกผู้ชายทนไหว - ไม่ไหวอ้ะ
แซนดี้ อย่าเอาเข้าปาก
- ก็แตะอยู่นี่ - แม่!
พ่อ ผมยังปวดฉี่อยู่นะ!
ก็ได้ ไปปล่อยหลังก้อนหิน เร็วๆ ด้วย
- อะไรกัดฉันเนี่ย! - สมควรโดน!
พ่อ เปลี่ยนให้หนูแบกเขาบ้างได้มั้ย?
ไม่!
- ได้รึยัง? - ยัง
ได้ยัง?
พ่อทำอย่างนี้ ได้ทั้งวันนั่นแหละ
ไม่ได้ๆ ๆ ยังไงก็ไม่ได้
ข้าไม่ยอมตาย ทั้งท้องว่างหรอก
กรั้ก.. เราเหนื่อยมากแล้วนะ!
ไปถึงที่แล้วค่อยกิน
ใครจะไปรอไหว!
ข้าจะหาของเคี้ยวเล่น
อย่าแหยม! เขาแทงจริงนะ
นั่นไม่ใช่อาหาร เขาเป็นสัตว์เลี้ยงของผม
แปลว่าอะไร?
สัตว์ที่เราไม่เอามากิน
แบบนั้นเราเรียกว่า "ลูกหลาน"
มนุษย์ไม่เลี้ยงสัตว์หรอก มันผิดแปลก ประหลาด
- อาหาร! - อย่าๆ ขอล่ะ!
ไม่ใช่เจ้านี่.. เจ้านั่น!
อาหารแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง
เอาละ แอ็คหน้าล่าเหยื่อซิ
อย่าเสนอหน้า ลูกยังไม่พ้นโทษ
สู้ๆ ธั้งค์
เท้าผมเจ็บไปหมด
- หน้าเครียดเชียว - ไม่ได้เครียด
เค้าอารมณ์เสีย เพราะอยากทำแบบผู้ชายพวกนั้น
ผมยังไม่ได้ตั้งตัวเลย
ใจเย็น ธั้งค์ พ่อมาช่วยแล้ว!
ทำไมแกทำงี้ล่ะ?
พวกเขาทำอะไร?
ล่าอาหาร
จับมันไปที! แกอย่ามาตามฉัน!
ถามจริงๆ พวกเขาทำอะไร?
ไข่แกมีเต็มท้อง เบ่งใหม่ซักฟองจะเป็นไรไป
ทีนี้ แกมาทำเป็นเยาะเย้ย
เอาล่ะ! ใครอยากกินแมงป่องบ้าง?
นกกับไข่ หายไปไหนเหรอ?
หลุดมือไปแล้ว
ตอนที่นกกระโดดเข่าลอย กะตื้บฉันจมดิน
แมงป่องก็ตะครุบฉันเข้าให้
แล้วก็ทีใครทีมัน เรามานั่งกินอยู่นี่
ได้กันทุกฝ่าย
ไม่อิ่ม! ไม่อิ่ม! ข้าจะกินอีก
ข้าจะกินอีก!
โอย ดูลิ้นสิ ยายแกจะไม่กินผมใช่มั้ย?
เธอผอมเกินไปน่ะ
ถ้าแม่ฉันจะกินใคร คนนั้นน่าจะเป็น..
แม่!
ล็อกกรามกัดไม่ปล่อยเลย!
เอาไม้มาง้างหน่อย!
ออกไปเลยนะ!
แม่เฒ่าอสุรกายบ้าเลือด!
ช่วยหน่อย เอาไม้ค้ำปากไว้!
จับกดแน่นๆ เอาหินทับ!
อั้กก้า เอาไม้ฟาดขาแม่เธอทีซิ?
นายจะกลิ้งไปทำไม
ฉันก็อยากหาอะไรกินมั่งสิ
นายก็กินแมลงไปสิ แมลงเป็นรัง!
น่านะ..
ฉันจะช่วยให้เธอได้ออกล่า
จริงนะ?
อย่ารอเลยผมไม่รอดแน่ มันเกาะทั้งตัวแล้ว
เล่าตำนานของผมด้วย
ปล่อยมือ
นี่เรียกอะไร?
กับดัก
ใช้ทำอะไรเหรอ?
ก็..
นายอยู่คนเดียว มานานแค่ไหนแล้วอ่ะ?
แล้วทีนี้ไงต่อ?
เธอเก่งการแสดงมั้ยล่ะ?
เธอมีความสามารถนี่
ไม่ เอ่อ โทษที
โอเค
- ใช่ นั่นไม้ของเธอ - ขอโทษนะ
มืออีกหนึ่งข้างของเธอ
- นั่นแขนของฉัน - ได้ ฉันเอาออก
ลอดใต้ดีกว่า
เอ่อ มันไม่ยอมเหยียบเข้า.. กับดัก.. ของเธอ
ใช่ ฉันเห็นแล้วววววววววว!
อี้ปอยู่ไหน
แม่ยอดหญิง
อี้ป!
พ่อ อย่า!
อร่อยสุดๆ ไปเลย
สงสัยจะไม่มีอาหารเหลือเก็บ
อาหารเหลือเก็บคืออะไร?
อาหารเหลือกินไม่หมด เราก็มีเหลือเก็บ
เราไม่เคยมีอาหารมากอย่างนี้
กรั้ก เล่านิทานหน่อยมั้ย?
ดีเหมือนกัน ฟังนิทานกันมั้ย?
เอาฮะ เวลานิทาน!
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเสือน้อยตัวหนึ่ง..
เธออาศัยอยู่ในถ้ำกับครอบครัว
มีกฎข้อห้ามมากมาย..
แต่กฎใหญ่ง่ายๆ คือห้ามออกจากถ้ำตอนกลางคืน
หินปิดปากถ้ำหนักมาก กฎข้อนี้จำง่ายจะตายไป
จำง่ายจะตายไป!
นั่นน่ะซี
แต่ระหว่างที่ทุกคนนอนหลับ..
เธอก็แอบออกไปข้างนอก
- ไม่จริงอ่ะ! - จริง!
ไม่ช้าไม่นานที่เธอออกไป ถ้ำถูกทำลาย..
ทุกคนต้องลำบาก ตากแดดเดินไกล..
กับเจ้าตัวประหลาดแปลกหน้า..
แล้วก็ตาย!
จบแล้ว
มันไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นนะ จบหักมุม
ถ้าเป็นฉันเล่า มันไม่จบยังงั้นหรอก
แจ๋ว! คืนเดียวควบ 2 เรื่อง!
เล่าก็ได้ แต่ไม่สนุกเท่าของกรั้กนะ
กาลครั้งหนึ่ง มีเสือสาวสวยตัวหนึ่ง
เธออาศัยอยู่ในถ้ำกับครอบครัว
พ่อแม่บอกเธอว่า "ลูกจะไปไหนก็ได้..
"แต่อย่าเข้าใกล้ขอบผา เพราะจะตกลงไป"
แล้วก็ตาย เล่าได้ดี
แต่ในยามที่ทุกคนเผลอ..
เธอจะไปใกล้ขอบผา..
ยิ่งเธอใกล้ขอบผาเท่าไหร่..
เธอยิ่งได้ยิน.. เธอยิ่งได้เห็น..
เธอยิ่งได้รู้สึก
ท้ายที่สุด..
เธอไปยืนที่ริมขอบผานั้น
เธอเห็นแสงตะวัน
เธอเอื้อมมือไขว่คว้า..
แล้วเธอก็ลื่น
แล้วก็ร่วง
แล้วเธอก็บิน
เธอบินไปไหน?
สู่วันพรุ่งนี้
วันพรุ่งนี้เหรอ?
ที่ซึ่งมีดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า เกินคณานับ
สว่างจ้าเลยสินะ
สถานที่ซึ่งไม่เหมือนวันนี้.. หรือวันวาน
สถานที่ซึ่ง ทุกสิ่งดีกว่านี้
วันพรุ่งนี้ ไม่ใช่สถานที่
เรามองไม่เห็นมัน!
อ๋อเห็น มองเห็น
ฉันเห็นมาแล้ว
นั่นคือที่ๆ ฉันจะไป
พวกเราจะไปหลับตานอนกันซะที
พอตื่นขึ้นมา..
เราจะไปหาสถานที่ ซึ่งมีทุกสิ่ง ที่เราต้องการ
"วันพรุ่งนี้" เหรอ?
ถ้ำ!
เฉียดตายเลยนะ หวิดโดนไปแล้ว!
ฉันระวังอยู่แล้ว ปลอดภัยน่า
เราต้องเดินไวกว่านี้
คนบ้านนี้ เดินเร็วไม่เป็นรึไง ลอยชายอยู่ได้?
อืดอาดยืดยาดเป็นเต่า
นี่ คุยด้วยเดี๋ยวสิ?
เสือตัวนั้น บินยังไงเหรอ
ฉันจะบอกก็ต่อเมื่อออกจากซุง
เล่าข้างนอกถึงจะขำ
งานแนวนี้ แม่เสือถนัด!
นี่ ธั้งค์
แมงมุมเกาะหน้านายอยู่แน่ะ
อุ๊ปส์!
เขาหลุดไปแล้ว!
อย่าเหยียบก้อนหินแหลมแปลกๆ พวกนั้น
หินพวกนี้อ่ะเหรอ?
บอกว่าอย่าเหยียบหินพวกนี้ไง!
หลีกไปเลยหนูๆ
ปัดโธ่! ไม่มีใครฟังฉันเลย! ไม่มีเลย!
เราเดินบนหินไม่ได้!
กลับมาเดี๋ยวนี้!
หนทางอยู่รอดของเรา เผ่นไปซะละ
ท่อนไม้ไปด้วย!
โอเค
กระโดดไม่ดีนะ เจ็บกว่าเดินอีก..
ไม่ไหวแล้วพ่อจ๋า
แล้วถ้าลอง..
อย่าเอามือเดิน มันแทงมือเจ็บเหมือนกัน
มาเหอะ
ผมช่วยคุณได้
แต่เราต้องเปลี่ยน กฏกติกามารยาทกันหน่อย
ห้ามจับผมยัดท่อนไม้
ทิ้งท่อนไม้ไป
เอาละ เตะทิ้งไปเลย
ไกลๆ!
ประชดเหรอ?
โอเค นายกาย.. คนฉลาด!
แล้วยังไงต่อ?
ปลาจ๋า ปลาเด็กดี
โอเค ลืมตาดูได้
กรี๊ดดด! รักมากเลย! เท้าหายไปไหน?
ยังอยู่ข้างใน
โอเค
ตัวเธอหนักจัง
จริงเหรอ?
ขอบใจที่ชม
เฮ้ เดี๋ยวสิ!
โอเคน่า
นั่นไงเธอ ไม่มีอะไรบุบสลาย
รองเท้าแกนิ้งจริงๆ! คิดได้ไงเนี่ย?
ผมเรียกมันว่า "สมอง"
ผมมั่นใจว่า มันคือที่สร้างความคิด
พ่อฮะ ผมไม่มีสมอง
เราเคยอยู่มาได้ ไม่เห็นต้องมีสมอง
คนถ้ำไม่ต้องใช้สมอง เรามีกำลัง
นี่ไงเห็นยัง! คนไม่มีกำลัง ถึงต้องใช้ความคิด
เอาละ ไปภูเขาลูกนั้นกัน!
ว้าว! ปลื้มสุดๆ!
ปลาจ๋า อย่ากินเท้าเค้านะตะเอง
ตกลงเสือตัวนั้นบินยังไงล่ะ?
กระโดดขึ้นดวงอาทิตย์
ทะยานสู่วันพรุ่งนี้
ไม่ ไม่ ไม่
หวัดดีฮะพ่อ!
บ๋ายบายฮะพ่อ
เธอเคยเห็นฝนมาก่อน ใช่มั้ย?
เราไม่ค่อยได้ออกมาข้างนอก
อี้ป มันดูอันตราย
พ่อพูดอย่างนี้ ทุกอย่างนั่นแหละ
ระวังนะ
อ้าวเหรอ? โอเค
ไม่ๆ ๆ เล่นแบบนี้ไม่สวยนะ ไม่สวย!
หมีพูดว่า "ถ้ำแกเหรอ.. ฉันโยนกระดูกไว้ ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว"
อาทิตย์ที่แล้ว!
นิทานฮาชะมัด!
ไม่ใช่นิทาน มันคือมุขตลก
อะไรคือมุขตลก?
ก็เรื่องที่แต่งขึ้นมา เรียกเสียงหัวเราะ
- นี่ของนาย - ขอบใจ
นี่ของเธอ และนี่ของคุณ
โอเค
โอเค หยุดได้แล้ว!
ทำไมทุกคน ต้องมีเปลือกหอยของตัวเอง
ถ้าเกิดเรื่อง เราจะได้เป่าเรียกคนอื่นไง
นี่หมายความว่า.. เราจะแยกกันเหรอ?
เราจะหาหลายเส้นทาง ได้พร้อมกัน วิธีนี้เร็วที่สุด
ครู้ดส์เราอยู่ด้วยกัน วิธีของนายไม่ปลอดภัย
พวกเขาดูแลตัวเองได้
เราทำได้น่า พ่อ
ไม่ๆ ๆ ๆ ๆ
หน้าที่พ่อ คือดูแลให้ลูกปลอดภัย
คำสั่งพ่อยังเป็นใหญ่ และเราจะไม่แยกจากกัน
ยกเว้นแกสองตัว
แค่นั้นจบ
ว่าไง ว่าไง!
ทุกคนเป็นไรมั้ย?
เราโอเค กรั้ก
พ่อ ผมตกใจนิดหน่อยนะ
บอกผมนะว่าต้องทำยังไง ทำไงดีฮะ ทำไงดีฮะ?
ไม่ต้องทำอะไร พ่อจะไปหา
ไม่.. เสียเวลา
ทุกคน เดินต่อไป เดี๋ยวก็ออกไปได้เอง
พ่อ?
ว่าไง
โอเค
ท่องขึ้นใจ "กลัวไว้ก่อนพ่อสอนไว้"
เราทำได้อยู่แล้ว!
ไม่มีอะไร ไม่น่ากลัว
โฮ้ย ฉันจะเป็นลม
แซนดี้ แซนดี้!
ขออีกดอกสิ
นายทำตกแน่ะ
มากับฉัน
นี่ไอ้หนู! รับ!
ยู้ฮู!
ยาย?
แม่?
ว้าว
กรั้ก?
แม่ไปตามเอง
เด็กดี ใครเป็นเด็กดีเอ่ย?
แกไง! ใช่แกไง ดูแกสิ!
แกต้องมีชื่อ อยากมีชื่อมั้ย?
ฉันจะเรียกแกว่าดั๊กลาส
เล่นเกมเป็นมั้ย? กลิ้งตัว
เอาสิดั๊กลาส กลิ้งตัวไป
ดีมาก ดั๊กลาส!
ยายเคยมีความรักนะ
เขาเป็นนายพราน ยายเก็บของป่า
คนเม้าธ์ลือกันหึ่งเลยล่ะ
เราป้อนผลไม้ให้กัน เต้นรำกัน
แล้วทวดก็เอาหินทุ่มหัวเขา ยกยายให้ตาของแก
ครู้ดส์ทุกคน!
ลงมานี่
กรั้ก พวกเขาปลอดภัย มีกายอยู่ด้วย
อ้อ มีกายอยู่ด้วย ดีใจจัง
ขอบใจนะ
ที่เอาข่าวนายกายคนดัง มาเล่าให้ฟัง
โอเค ฉันจะขึ้นไปล่ะ..
เธอขึ้นตามไปแล้วกัน หลังจากเลิกงอนเป็นแต๋ว!
เราจะนอนก่ายกันมั้ย?
เล่านิทานให้กันฟังล่ะ?
ใครอยากฟังมั้ย?
แล้วทอร์กก็พูดว่า "รู้เหรอ? ก็ข้าวาดเอง!"
น้ำเน่ามากเลย
ฉันรู้ว่าเธอลำบาก ที่พาเรามาด้วย
แต่พวกเขามีความสุขกันมากเลยนะ
ขอบใจในน้ำใจเธอ
มาจะให้ดูอะไรอย่าง
ดวงอาทิตย์บนฟ้า มากเกินคณานับ
อาทิตย์ทุกดวงที่ผ่านฟากฟ้า มาพักรอบนนั้น
วันพรุ่งนี้
นั่นคือที่ปลอดภัย
หนูจะไปกับกาย
ไม่ ลูกพ่อต้องไม่ไป
ไปกับเราเถอะ
แม่ไปไม่ได้ ถ้าไม่มีพ่อ
ข้าชอบเกาะกระแส ข้าไปด้วย
เอาคืนเหรอแม่ ตอนนี้อ่ะนะ?
กรั้กไม่รู้ว่า จะปกป้องเรายังไง
จริงๆ แล้วมันไม่รู้อะไรเลย!
ไม่จริงนะ แล้วตอนที่เขา เอ่อ เขา..
อ่ะโด่ ยอมรับเหอะ
ถ้ามันมีความคิด เป็นของตัวเองล่ะก็..
ข้าหัวใจวายตายไปแล้ว!
กรั้ก?
- พ่อ! - พ่อ!
ตัวออกจะใหญ่ หายไปเฉยๆ ได้ไง
ไปถามผู้หญิงน่าเกลียดคนนั้นกัน ว่าเห็นพ่อมั้ย
ไม่เห็นเขาเลย
เธอทำอะไรน่ะ?
ใช่ คือ..
ฉันลืมตาโพลงทั้งคืน เพราะความคิดประดังเข้ามา
เอ่อ นั่นงูเหรอ?
เบลต์ โฉมใหม่เก๋ไก๋กว่า
โอ๊ย รัดเอวให้ผอมได้ด้วย!
แล้ว.. อะไรบนหัวเธอ?
เครื่องประดับสิ้นคิดไง
ฉันเรียกมันว่า "รัก" คล้องกับ "กรั้ก"
ส่วนนี่ตั้งชื่อว่า "ไรด์"
คล้องกับ "กรั้ก"
เอ่อ ไม่คล้องนะ..
พาไปเร็วกว่ารองเท้านะ
เย้! ตามให้ทันซี่!
ผมอยากขี่มั่งอ้ะ
ภาพวาดในถ้ำ เป็นอะไรที่เชย
พ่อใช้วิธีใหม่ "พิมพ์มันเลย"
เอาใหม่ได้มั้ย เมื่อกี๊เผลอกะพริบตา
พ่อเรียกมันว่า "บังตา"
ทีนี้แดดก็ไม่ทำร้ายดวงตาฉันแล้ว
พ่อได้ความคิดเจ๋งๆ มาจากไหน
เพราะว่าพ่อไม่มีสมอง..
พ่อเลยกลั่นมัน จากกระเพาะข้างในลึกๆ
แล้วดีดกลับขึ้นไปเป็นความคิด
กรั้ก เราต้องรีบไปนะ
เห็นมั้ย พ่อมีความคิด พ่อคิดเป็น
อย่างอันนี้ พ่อเรียกว่า "บ้านเคลื่อนที่"
น่าทึ่งมั้ยล่ะ?
อันนี้พ่อเรียกว่า "เครื่องยกของหนัก"
แม่
แม่รู้ แย่แน่
เกือบจะสงสารแล้วนะเนี่ย
แต่ไม่ ข้าไม่สงสาร
เธอพยายามจะทำอะไร กรั้ก
ฉันนึกว่า ถ้าฉันมีความคิดใหม่ๆ
เหมือนกาย..
บางทีอี้ป อาจเชื่อฟังฉันบ้าง
และบางทีลูกอาจไม่อยากไปกับกาย
โธ่ กรั้ก
มันเพราะเรื่องนี้เองน่ะเหรอ?
แล้วฉันก็คิดว่า มันอาจช่วยฆ่าแม่เธอได้ด้วย
เพราะงั้นก็.. ได้กันทุกฝ่าย
ถึงแล้ว!
ว้าว!
ถ้ำ!
ทุกคนเข้าไป
เร็วเข้า เข้าไป
ไปเร็ว ไป!
ไม่!
เราไม่เอาถ้ำแล้ว กรั้ก
อะไรนะ?
เราจะโดดขึ้นดวงอาทิตย์ ทะยานสู่วันพรุ่งนี้ ไปกับกาย!
เดี๋ยว! ทุกคนจะไปตามเขาเหรอ?
ธั้งค์
ขอโทษฮะพ่อ
พ่อเลิกเป็นห่วงแทนเราได้แล้ว
พ่อมีหน้าที่ห่วง! พ่อมีหน้าที่ทำตามกฎ!
กฎไม่เวิร์คกับโลกข้างนอก!
มันทำให้เรารอดตาย!
นั่นไม่ใช่ชีวิต เราแค่แบบว่า "ไม่ตาย"
มันต่างกัน
อั้กก้า ทุกคนต้องฟังพ่อนะ
ถ้าฟังพ่อ ป่านนี้เราตายกันหมดแล้ว!
เราต้องตามกายไป
กาย
กาย? หนี
งี่เง่าไม่เข้าท่า!
เวลาเหลือน้อยแล้ว โลกกำลังจะถล่ม
ขาดสติ มือไม่พายเอาเท้าราน้ำ!
ฉันโกรธแรงยิ่งเยอะ!
ด่าต่อไปสิ
มาตรการตอบโต้!
จำได้มั้ย เมื่อเช้าคุณเพิ่งเปลี่ยนตัวเอง
มีความคิด ทันสมัย
ฉันเป็นคนถ้ำโว้ย!
อย่าๆ ๆ เดี๋ยว!
ปัดโธ่!
อะไรดึงหมัดฉัน ไม่ให้ไปถึงหน้าแก?
น้ำมันดิน
ไม่ ฉันต้องกลับไปหาครอบครัวฉัน
หยุดดิ้นซะที
ไม่!
กรั้ก หยุด!
ไม่มีใครหลุดไปได้หรอก
เชื่อผมสิ
ผมรู้
ครอบ..
ครอบครัวผม ใช่
เสียใจด้วย
ตอนเกิดเรื่องผมยังเด็ก
สิ่งสุดท้าย ที่พ่อแม่บอกผมคือ..
"อย่าหลบซ่อน"
"ใช้ชีวิต"
"ก้าวตามแสงตะวัน"
"แล้วเราจะพานพบวันพรุ่งนี้"
นายก้าวตามแสงตะวัน
ลูกสาวฉัน ก็เหมือนนายแหละ
ไม่
อี้ปเหมือนคุณ
เธอรักคุณ แต่เธอลืมที่จะพูดคำนั้น
เหมือนที่คุณลืมบอกเธอ
ฉันคงจะมัวยุ่ง กับการทำให้พวกเขารอด
ก็ไม่ผิด นั่นคือหน้าที่ของพ่อ
ใช่.. ใช่แล้ว
แต่เราทำหน้าที่จากตรงนี้ไม่ได้
เราต้องการความคิดดีๆ ของนาย
มาเถอะ นายทำได้อยู่แล้ว
เบลต์! เครื่องคิดไอเดียฉุกเฉิน.. ทำงาน!
คิดออกแระ
ว้าว
ใช่ เยินหน่อย แต่เขาก็สร้างสรรค์สุดพลังนะ
ลุยเลย
มันมาโน่นแล้ว
เบลต์ ขอแบบโรแมนติก บีบคั้น จริงใจ
บิ๊วฉันหน่อย
โอเค มันเห็นเราละ
ถึงคิวเราแล้ว แสดง!
มันไม่ยอมข้ามมาช่วย
สงสัยหุ่นของเรา ดูไม่ค่อยกลัว
กลัวเหรอ จะทำให้ดูว่ากลัวเป็นยังไง!
เอาไม้เชิดมาหมดเลยมา!
เกาะแน่นๆ!
เจ๋ง! ความคิดสุดยอด!
- กรั้ก! - พ่อ!
เฮ้ เราปลอดภัยดี!
ใช่
เราปลอดภัย
กรั้ก.. ตัดสินใจ
พาเราไปสู่วันพรุ่งนี้
เร็วเข้า!
รีบมา! เราต้องทำได้!
นายพูดถูก
นั่นไงล่ะ ดวงอาทิตย์!
เราต้องทำได้! ทะยานสู่วันพรุ่งนี้!
วิ่ง!
ไม่เข้าใจเลย
ดวงอาทิตย์เคยอยู่ตรงนี้ มันอยู่ตรงนี้
เราต้องกลับไปที่ถ้ำ
เร็วเข้าๆ ๆ
อยู่ด้วยกันไว้ วิ่งต่อไป ไปๆ ๆ
ทุกคนจับมือแม่ไว้
ธั้งค์ ไปเร็วลูก ไปๆ ๆ เราอยู่ด้วยกันนะ
กรั้ก ทำไมไม่มาล่ะ?
กรั้ก อยู่ที่นี่เราจะตายนะ
กรั้ก ฟังฉันนะ
เราต้องกลับไปที่ถ้ำนั้น
พอกันที ความมืด
พอกันที การหลบซ่อน
พอกันที การอยู่ถ้ำ
ทั้งหมดนี้ มันเพื่ออะไรกันล่ะ
เพื่อก้าวตามแสงตะวัน
พ่อเปลี่ยนอะไรไม่ได้
พ่อไม่มีความคิดใหม่ๆ
แต่พ่อมีพละกำลัง
และตอนนี้..
มันคือสิ่งที่เราต้องการ
ไม่ เราไม่รู้ว่าอะไรอยู่ฝั่งนั้น มันอาจไม่มีอะไรเลย!
มันเสี่ยงเกินไป!
มันคือโอกาส
ผมจะเสี่ยงคว้าโอกาสนั้น
รู้มั้ยฉันอยากขว้างนาย ตั้งแต่เจอหน้าแล้ว
มุขตลกใช่มั้ย
อะไรคือมุขตลก?
เขาทำสำเร็จ!
เขาทำสำเร็จ
เอาละ ธั้งค์ ตาลูก
แต่พ่อข้ามไปไม่ได้ ใช่มั้ย?
ลูกข้ามไปได้ พ่อก็พอใจ
ไม่!
เธอทำดีแล้ว
พ่อจ๋า!
แม่..
อย่ามาหวาน ขว้างข้าไปเลย
เดี๋ยว
วันนี้แกทำให้ข้าแปลกใจนะ
ไอ้หัวหลิม
ยังไม่ตายจ้า!
ถึงเวลาไปละ
ไม่
หนูมีเรื่องอีกมาก จะบอกกับพ่อ
หนูต้องแก้ไขทุกอย่าง แต่หนูไม่มีเวลา
พ่อแก้ไขได้
มันได้ผลดีนะ
พ่อเรียกมันว่าอะไร?
พ่อคิดจะตั้งชื่อมันว่า "กอด"
เพราะมันคล้องกับ "กรั้ก"
แต่ถ้าลูกไม่ชอบชื่อนี้ ก็เปลี่ยนได้
ไม่ค่ะ หนูชอบ "กอด"
พ่อรักลูก
หนู..
พ่อ..
หนูกลัว
อย่ากลัว.. พ่อสอนไว้
นั่นไง!
เห็นเขาแล้ว!
เฮ้!
เฮ้ย ฉันก็ทำเป็น!
ไป! ถอยไปนะ!
ถอยไป!
พวกเขามีปัญหา
รอเดี๋ยว พ่อไปช่วยแล้ว!
จะข้ามไปยังไงเนี่ย
ฉันต้องคิด ถ้าเป็นกายจะทำยังไง?
ถ้าเป็นกาย จะทำยังไงๆ
ฉันต่างหากจะทำยังไง?
ถือนี่ซิ
ฉัน.. มี..
ความ.. คิด.. แล้ว!
วิ่ง!
สุดยอด!
ดั๊กลาส?
เฮ้ ฉันรู้จักเจ้านั่น
จับดีๆ นะ!
อยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัย
ข้าไปพูดเอง
หนูไม่เคยได้บอกพ่อ
อี้ป ถ้าพ่ออยู่ตรงนี้ เขาจะบอกให้ลูก..
หลบไป อันตราย!
ว้าว เสียงแม่เหมือนพ่อเลย
หลบไป อันตราย!
พ่อจ๋า!
พ่อรอดมาได้!
เขาขี่ดวงอาทิตย์
แต่มาไม่ค่อยสวย
ทุกคน หลบไปเร็ว!
- พ่อ - กรั้ก!
ไหนอันตราย? ใครเป่าเปลือกหอย?
หนูก็รักพ่อนะ!
1.. 2.. 3.. 4..
5..
6..
แล้วก็ 7
กับอีกครึ่งหนึ่ง
แล้วก็ 8
9
ดั๊กลาส! พ่อช่วยมันมาด้วย!
เด็กผู้ชายต้องมีสัตว์เลี้ยง
บังเอิญพ่อเป็นคนรักแมว
อย่า
ทุกคนต้องมาดูอย่างแรงเลย
เราไปที่นั่นกัน
ใช่แล้ว! ขอทางหน่อย!
เดี๋ยว
นี่คือฉันค่ะ ฉันชื่ออี้ป
และนี่คือครอบครัวฉัน ตระกูลครู้ดส์
ถ้าเห็นผิวดำแดดกับสัตว์เลี้ยง แล้วยังดู ไม่ออก...
บอกให้นะ เรา ไม่ใช่คนถ้ำแล้ว
เอาใหม่ได้มั้ย เมื่อกี๊เผลอกะพริบตา
โลกของเราก็ยังอยู่ยากขึ้นทุกวัน...
แต่ตอนนี้เรารู้แล้วว่า บ้านครู้ดส์สู้ได้
เพราะว่าเราเปลี่ยนกฎ...
ข้อที่ขังเรา ไว้ในที่มืดไงคะ
และพ่อเป็นต้นแบบ ให้เรารู้ว่าทุกคนเปลี่ยนได้
ปล่อยอีหนูเลือดเดือด!
ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง
ฉะนั้นนับจากนี้ เราจะอยู่ข้างนอก..
ก้าว ไปตามแสงตะวัน
อวสาน
บรรยายไทยโดย โดยธนัชชา ศักดิ์สยามกุล
[THAI]